WCIĄŻ POCIĄGAJĄCO

Nadal jesteśmy pociągającą nosami rodzinką, jednak zdecydowanie już rzadziej. Inhalacje zrobiły swoje. Dzieci ucierpiały najmniej, w zasadzie Dzindzia kicha tylko rano. Z Synkiem nieco gorzej, ale za to przekonał się do Fridy. Oczywiście trzeba to było odpowiednio zaaranżować – czyli „robimy akcję idźcie glutki” itd. Czasami mam wrażenie, że dzieci wprost uwielbiają teatralizację zwykłego życia. Poza tym w kółko muszę opowiadać historyjkę o „masi” (czyt. Matizie cioci Kasi) lub bawić się w sprawdzanie biletu autobusowego… No i jeszcze wkładanie klocków do keksówki – robimy ciacho owocowe :) Synek ostatnio kompletnie niezainteresowany „sklepowymi” zabawkami. Całe szczęście, że mamy ich naprawdę niewiele.

DR QUINN ZE SMOKY EYES I KLOSZARD

Wyglądam tragicznie… Mam smoky eyes bez makijażu, jestem blada i niewiele trzeba by ktoś pomylił mnie z kloszardem. Brrr – wszystko przez tę zimną końcówkę lata. Zdaję sobie sprawę, że żyjemy w umiarkowanej strefie klimatycznej, ale taka wilgoć? Wdziera się do domu i podstępnie dobiera się do moich kości. W rezultacie siedzę w: dwóch parach skarpet, koszulce i bluzie oraz długich spodniach. Dopadł mnie katar, mam gardło koloru szturmówki z pochodu pierwszomajowego, kości jak u reumatyka. W takich przypadkach zamieniam się w dr Quinn i próbuję ratować sytuację. Tak więc na pierwszy ogień woda solą do płukania gardła, witamina C, Isla oraz inhalacje zbawiennym Inhalolem. Dodatkowo herbata z sokiem malinowym. Nic więcej nie mogę… Pozostaje tylko mieć nadzieję, że nie zamienimy mieszkania w szpital domowy. Synek już biega z katarem, Dzindzia i Mąż na razie trzymają się dzielnie.